Gebouwd op polderklei
Waarom nuchterheid en doorpakken nog steeds het verschil maken
In ons kantoor aan de Rede hangt een oude zwart-witfoto.
Geen gelikte brochurefoto, geen perfect plaatje.
Gewoon een rij eenvoudige barakken in een lege vlakte.
De eerste pionierswoningen van Dronten, begin jaren zestig.
Op het eerste gezicht stellen ze weinig voor. Wat houten huisjes in een kale polder.
Maar wie beter kijkt, ziet iets anders.
Mensen die hun vertrouwde omgeving achterlieten om samen iets op te bouwen.
Zonder comfort. Zonder zekerheden.
Wat ze wel hadden: doorzettingsvermogen, nuchterheid en de bereidheid van gewoon beginnen.
Met de voeten in dezelfde klei
Misschien raakt die foto me daarom zo.
Met twee opa’s als akkerbouwer groeide ik zelf op met mijn voeten in dezelfde klei.
Mijn vader startte zijn eigen bedrijf. Later deed ik dat ook.
Niet in dezelfde sector, maar wel met dezelfde houding:
doorzetten, eerlijk werken en geen poespas.
Die mentaliteit past bij mij.
En bij deze regio.
Hier doen we niet moeilijk om het moeilijk doen.
Hier kijk je elkaar aan, maak je afspraken en kom je ze na.
Niet omdat het moet, maar omdat het zo hoort.
Van pionieren naar polderen
De laatste tijd denk ik vaker aan die foto.
We zijn betrokken bij verschillende nieuwbouwontwikkelingen in de gemeente.
Goede locaties, mooie plannen en betrokken partijen.
Maar waar vroeger knopen sneller werden doorgehakt, loopt het nu vaak stroperig.
Meer regels, meer belangen en meer overleg.
Begrijp me goed: dat is niet per se verkeerd.
Zorgvuldigheid is belangrijk. Transparantie ook.
Maar soms lijkt het alsof niemand meer echt durft te zeggen:
“Dit is de richting. Hier gaan we voor.”
Als duidelijkheid ontbreekt
Ik zit weleens in zo’n overleg en zie die barakken weer voor me.
Niet omdat vroeger alles beter was.
Wel omdat er toen iets anders was: duidelijkheid.
Een gezamenlijk doel.
Een richting waar iedereen zich aan committeerde.
Niet eindeloos afwegen, maar samen de schouders eronder.
Vertrouwen op elkaar. En dóór.
Dat is waar deze regio groot mee is geworden.
Niet door papier, maar door mensen.
Wat dit met makelaardij te maken heeft
Die pioniersmentaliteit zie ik ook terug in mijn werk.
Een huis verkopen of een woonwijk ontwikkelen is geen spreadsheet-oefening.
Het gaat om keuzes maken. Soms lastige keuzes.
Eerlijk zijn over wat wel en niet kan.
Zeggen waar het op staat, ook als dat ongemakkelijk is.
Niet alles dichttimmeren met woorden, maar richting geven.
Dat vraagt iets van iedereen aan tafel:
vertrouwen, verantwoordelijkheid en de wil om samen verder te bouwen.
Verder bouwen aan het Dronten van nu
De pioniers bouwden samen aan Dronten.
Wij mogen verder bouwen aan het Dronten van nu.
Dat vraagt niet om terug naar vroeger,
maar wel om dezelfde nuchtere houding.
Minder omwegen.
Meer duidelijkheid.
Zodat plannen ook echt woningen worden!
Sta je voor een grote beslissing rond wonen, verkopen of ontwikkelen en zoek je iemand die met beide benen in de klei blijft staan? Dan is een rustig gesprek vaak een goed begin.
